ازمون رینه :در این ازمون از دیپازون های ۵۱۲و ۲۵۶ هرتز استفاده می شود که در آن یک بار دیاپازون مرتعش را در مقابل مجرا (موازی با مقطع کرونال استخوان فرونتال) قرار می دهیم در مرحله بعد همان دیاپازون را بر روی زائده ماستوئید فرد قرار می دهیم و از فرد می خواهیم که در کدام حالت صدا را بلند تر می شنود در حالت طبیعی فرد صدا را در حالت اول (مقابل مجرا)بلند تر می شنوا که نشان از سالم بودن سیستم انتقال است البته به طور نسبی و اگر فرد صدا را در حالت دوم (پشت گوش) بلندتر شنید تست منفی و سیستم انتقالی وی دچار مشکل است.نکته قابل ذکر آن است این تست فقط وضعیت سیستم انتقال گوش را نشان می دهد و هیچ اطلاعی از وضعیت گوش داخلی نمی دهد.بنابراین نتایج تست رینه به دو صورت است:

رینه مثبت:سیستم انتقال سالم

رینه منفی:عدم سلامت سیستم انتقال

در پست های بعدی به شرح آزمون وبر و استنجر خواهیم پرداخت.